ที่มาของการทำงาน คุณบรรณ สุวรรณโณชิน เจ้าของสำนักใบชากรุ๊ปเล่าให้ผมฟังว่า ป้านุชเป็นนักร้องคุณภาพที่เริ่มต้นร้องเพลงไทยเดิมที่ช่อง 4 บางขุนพรหม (หรือปัจจุบันก็คือช่อง 9 ModernNine TV ) มาช้านานกว่า 2 ทศวรรษแล้ว คุณบรรณมีพรรคพวกที่ต้องการนักร้องไปบันทึกเสียงจึงได้แนะนำป้านุชไป แต่ก็เงียบหายโปรเจ็กต์ไม่เกิดเสียที เล่นเอาคุณป้าเสียอารมณ์ คุณบรรณมาคิดๆ ดูว่าตูข้าก็พอจะมีฝีมือ ดังนั้นจึงตัดสินใจที่จะทำอัลบั้มออกมาโดยที่มีป้านุชเป็นนักร้องนำ เนื้อเพลงแต่งใหม่หมด เรียบเรียงดนตรีเอง เน้นเครื่องดนตรีอะคูสติกและเครื่องเคาะจังหวะ แถมได้นักร้องรับเชิญอย่าง ‘ศุ บุญเลี้ยง’ มาช่วยขับร้องด้วย 1 เพลง น่าสนใจใช่ไหมล่ะครับ... ข้อดีของอัลบั้มนี้มีมาก เริ่มตั้งแต่คำร้องก่อนก็แล้วกันครับ... คุณบรรณตั้งใจจะแต่งให้เนื้อเพลงมีความไพเราะเสนาะหูแบบเพลงโบราณ แต่ด้วยบุคลิกนิสัยใจคอที่เป็นคนสนุกสนาน มีมุขมาปล่อยอยู่ตลอด เนื้อเพลงในชุดนี้จึงมีทั้งความไพเราะกินใจแบบย้อนยุคแทรกอยู่ด้วยอารมณ์ขันชนิดที่ฟังแล้วจะต้องอมยิ้ม โดยเฉพาะเพลงแรกของอัลบั้ม ‘รักยุคไฮเทค’ มีการเอาคำศัพท์เฉพาะเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มาแทรกอยู่เป็นระยะ เมื่อรวมกับเสียงร้องแบบสุน
ทราภรณ์ของป้านุชและแนวดนตรีย้อนยุคแล้ว จึงนับเป็นความลงตัวที่แปลกแต่ไพเราะและน่าสนใจมากๆ

นักดนตรีที่เล่นให้ชุดนี้ประกอบด้วย บรรณ สุวรรณโณชิน : เปียโนและเครื่องเคาะจังหวะ, สุวรรณ มโนษร : ไวโอลินมือหนึ่ง, โก้ Mr. Sax Man : เป่าคลาริเน็ต และเพิ่มความไพเราะด้วยฟลุ๊ต  กีตาร์คลาสสิก โดยศุกลวัฒน์ มาตย์แพง กอปรกันเป็นแนวดนตรีลูกกรุงคลาสสิกแต่มิได้เดินด้วยเครื่องเป่าแบบวงใหญ่

คุณบรรณลงมือแต่งเพลงให้อัลบั้มชุดนี้อย่างเมามันมาก และปรากฏว่าใช้เวลาเพียงสัปดาห์กว่าก็ได้ครบทุกเพลง!!! ต่อจากนั้นเป็นส่วนของการทำดนตรีและร้องไกด์ไลน์ลงเดโมเทป  นำไปให้คุณวรนุชฝึกร้องตอนที่เธอมีอายุอานามครบ 65 ปีพอดี๊พอดี!!!

ในส่วนของการบันทึกเสียงนั้น หลังจากที่มีประสบการณ์มาหลายชุดผ่านการติชมโขกสับจากเกจิเครื่องเสียงมาหลายคน ในที่สุดคุณบรรณก็ตัดสินใจที่จะทำการบันทึกและตกแต่งเสียงด้วยตนเอง โดยใช้เครื่องบันทึกเสียง 24 bit 96 KHz ที่ Tea Time Studio ผลออกมาเป็นที่น่าพอใจถึงขนาดที่ปกหลังของ CD มีข้อความ ‘Recommended for Music & Audiophile Lover’ พิมพ์ประทับอยู่อย่างโดดเด่น ดุลน้ำเสียงของ CD แผ่นนี้จัดว่าดีที่สุดเท่าที่ใบชาเคยทำแผ่นออกมา  ความฟุ้งเบลอที่เคยมีอยู่นั้นกลับกลายเป็นความหวานใสที่เจือปนไปด้วยแอมเบี๊ยนซ์อย่างเป็นธรรมชาติ การเว้นวรรคช่องว่างระหว่างชิ้นดนตรีเป็นไปด้วยดี มีการแพนเสียงระหว่างแชนแนลซ้ายขวาอย่างกว้างขวางมาก ทำให้รู้สึกว่าเวทีเสียงโอ่อ่าเปิดกว้าง แม้จะเป็นการบันทึกเสียงในระบบโอเวอร์ดัปปิ้ง แต่ก็มิได้แห้งแล้งหรือแบนบางอย่างเพลงไทยป๊อปทั่วไป